تربیت فرزند و نقش هیجانات والدین در آن
در این مقاله بنده پرستو فصیح روانشناس کودک و نوجوان در تهران در مورد تربیت فرزند و انواع آن می پردازم. تربیت فرزند یعنی فراهم آوردن شرایطی تا آنچه در وجود کودکان است شکوفا شود، در این میان گاهی والدین در نتیجه عدم کنترل و مدیریت احساسات خودشان رفتارهایی را انجام می دهند که هیجانات کودک به جای کاهش و یا کنترل، افزایش پیدا کرده و در نتیجه رفتار دردسرساز تشدید می شود.
۴ نوع تربیت فرزند
تربیت فرزند که در سبک های فرزندپروری اعمال می شود، عبارتند از:
بیش کنترل گری و بیش حمایتگری
والدین بیش از حد حمایت کننده اجازه کوشش و خطا به کودک نمی دهند و هیجانات کودک را بیشتر از آنچه کودک تجربه می کند، برآورد می کنند و معمولا واکنش های هیجانی شدیدی در مقابل عواطف ناخوشایند بروز می دهند.
پیامدهای این نوع از تربیت فرزند
- اعتماد به نفس و خودکارآمدی کاملا از بین می رود.
- اجتناب از موقعیت ها و محرکاتی که باعث بروز هیجانات می شود را در پی دارد.
- باعث تضعیف مهارتهای اجتماعی می شود و در نتیجه کودک در گروه های دوستی و روابط بین فردی نمی تواند مانند بقیه همسالان موفق باشد و معمولا کودک با کناره گیری از فعالیت های گروهی و جمعی سعی در مدیریت احساسات ناخوشایندش دارد.
سرزنش گری در تربیت فرزند
در این الگو والدین به اشتباهات رفتاری کودک توجه زیادی می کنند، مدام او را سرزنش کرده و جملات نکن و نباید را زیاد به کار می برند و هیجانات کودک را کم برآورد می کنند و درک درستی از دنیای درونی نخواهند داشت.
پیامدهای این نوع تربیت فرزند
- اعتماد به نفس کاهش پیدا می کند.
- عموما خلق کودک منفی است.
- کودک به راحتی تسلیم می شود و به محض رسیدن به مشکل پا پس می کشد.
- برای راضی کردن دیگران خیلی زیاد تلاش می کند.
بی ثبات
والدینی که غیرقابل پیش بینی هستند و نمی توان رفتارشان را در برابر مسائل مختلف حدس زد و در نتیجه امنیت روانی کودک و نوجوان تامین نمی شود و نمی توانند وارد رابطه نزدیک با والدین شوند. این بی ثباتی شامل بی ثباتی فردی در تربیت کودک و نوجوان یا بی ثباتی بین شیوه های فرزندپروری پدر و مادر باشد.
پیامدهای این نوع تربیت فرزند
- مشکلات رفتاری افزایش پیدا می کند.
- از موقعیت های سخت که باید هیجانات را کنترل کرد، اجتناب می شود.
- اضطراب و نگرانی افزایش پیدا می کند.
الگوگیری افراطی در تربیت فرزند
والدین الگوی کودک و نوجوان می باشند، وقتی خود پدر و مادر مدیریت هیجان را بلد نباشند، به شکل غلط رفتار کرده و بسیار واضح است که فرزندان هم در کنترل احساسات ضعیف عمل کنند.
پیامدهای این نوع تربیت فرزند
- میزان هیجان های منفی از قبیل خشم و اضطراب و انزجار افزایش پیدا کرده و بصورت انفجارهای هیجانی بروز پیدا می کنند.
- والدین و فرزندان از گفتگو کردن درباره هیجان ها خودداری می کنند و در نتیجه صمیمیت عاطفی و هوش هیجانی به گونه ای درست پرورش نیافته و به روابط بعدی فرزندان نیز آسیب وارد خواهند کرد.
دیدگاه خود را ثبت کنید
تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟در گفتگو ها شرکت کنید!