بازی برای درمان اضطراب

یکی از راه حل های عملی بازی برای درمان اضطراب، بازی «غول را بشناس» است. اما ابتدا لازم است تعریفی از احساس اضطراب داشته باشیم. اضطراب هیجانی است که زمانی که ما با ابهامی مواجه می شویم به وجود می آید و راهکار مدیریتی آن مواجهه و کسب شناخت است.

اگر این ابهام زمان زیادی طول بکشد و کودک اقدامی در جهت رفع آن نکند ممکن است جهت مدیریت خود به راهکارهای غیرموثری مانند ناخن جویدن، شب ادراری، گریز از خواب و بیدار نشستن های طولانی، از خواب پریدن های پی در پی بدنبال دیدن کابوس های شبانه و گریه و زاری غیر قابل کنترل، روی آورد. به همین دلیل برای توانمند ساختن کودک در زمینه شناخت احساسات از این بازی آموزشی استفاده کرده تا در موقعیت های دیگر نیز کودک بتواند در جهت مدیریت و کنترل اضطرابش قدم بردارد.

روش انجام بازی برای اضطراب

در این بازی برای درمان اضطراب، هر آن چیزی که برای کودک تهدیدآمیز است و باید با آن رو به رو شود و همچنین برداشتی که از موقعیت دارد را با تمام شاخ و برگ هایش نوشته و یا کشیده و سپس در جعبه ای که بنابر میل و سلیقه ی او تزیین شده می اندازد و سپس با والد و یا یک بزرگتر در مورد حدس هایش گفتگو کرده و در قدم بعدی موقعیت اضطراب آور را با هم بازی می کنند و تمام زوایا و جوانب را با هم می سنجند.

اولین فایده ی این تکنیک این است که غول اضطراب که در ذهنش همه جا با خود حمل می کرده را بر روی کاغذ می آورد و همین کار باعث می شود از حالت انتزاعی به حالت عینی تغییر پیدا کرده و وجهه ی رمزآلود و مبهم و گاها ترسناک خود را تا حدودی از دست بدهد.

با دیدن کاغذ نقاشی و یا نوشته شده در می یابد بخش عمده ای از اضطراب او صرفا تخیلات ذهنش بوده و مسئله در حالت کلی آنقدرها نگران کننده و یا ترس آور نیست. در مرحله ی بعد بازی برای درمان اضطراب، این بازی های نمایشی با والد باعث می شوند ذهن اش کمی آزاد شود که همین مسئله باعث ایجاد آرامشی کوتاه می شود. این آرامش فرصتی را فراهم می آورد تا برای لحظاتی ذهن اش استراحت کند و با دیدی روشن تر به مسئله نگاه کند.

هدف درمان اضطراب با بازی

قضاوت و احیانا خشم خود را کنار بگذارد و خود را از نقش فردی منفعل و آسیب پذیر خارج کرده و در حالتی بی طرفانه و برابر به خود و مشکل اش نگاه کند. در این راهکار بازی برای درمان اضطراب بزرگترین هدف آماده کردن روانی کودک برای مواجهه با موقعیت ترسناک است.

به محض اینکه کودک دریابد معادله عوض شده و این بار اوست که می تواند در کنار ترسیدن و کنار کشیدن، راه هایی را برای رو به رو شدن، شناخت، مبارزه و حتی کنار آمدن و دوست داشتنِ غول پیدا کند، اعتماد به نفس لازم برای برخورد با مسئله را بدست می آورد.

اکنون نوبت بزرگتر است که با تسهیل کردن شرایط در کنار کودک قرار بگیرد و پله پله با مسئله اضطراب آور رو به رو شوند و به او این اطمینان را بدهد که هرگاه که میزان اضطرابش زیاد شد فرایند در همان نقطه متوقف شده و دوباره به محض آمادگی با مسئله رو به رو خواهند شد.

والد باید توجه داشته باشد که مواجهه و شناخت برای آموزش احساسات به کودکان ممکن است زمانی طولانی را بطلبد ولی نکته مهم اینست که احساس ناامیدی نکرده و به کودک این اطمینان خاطر را بدهد که با هم از پس این موقعیت دشوار برخواهند آمد.